نیایش

«خدایا به من زیستنی عطا کن که در لحظه‌ی مرگ بر بی‌ثمری لحظه‌ای که برای زیستن گذشته است حسرت نخورم! و مردنی عطا کن که بر بیهودگی‌اش سوگوار نباشم! خدایا تو چگونه زیستن را به من بیاموز چگونه مردن را خود خواهم آموخت!خدایا رحمتی کن تا ایمان نام و نان برایم نیاورد! قوتم بخش تا نانم را و حتی نامم را در خطر ایمانم افکنم!خدایا مگذار که ایمانم به اسلام و عشقم به خاندان پیامبر مرا با کسبه‌ی دین با حمله‌ی تعصب و عمله‌ی ارتجاع هم آواز کند! خدایا مرا از این فاجعه‌ی پلید مصلحت‌پرستی که چون همه‌کس‌گیر شده است وقاحتش از یاد رفته و بیماری شده است که از فرط عمومیتش هرکه از آن سالم مانده باشد بیمار می‌نماید مصون بدار تا به رعایت مصلحت حقیقت را ذبح شرعی نکنم.»
این دعایی است از دکتر علی شریعتی .بسیار زیبا !  دقیقاً الگوئی برای زندگیست. همان که همیشه از ته قلب فریادش میزنیم. دوری از تعصب و تظاهر و مصلحت پرستی. و مهم تر ازهمش دوری از تظاهر به دینداری برای رسیدن به نام و نان . در یک کلام :«خدایا !اخلاص، ..........» .

 

/ 1 نظر / 20 بازدید
امیر محمد

سلام خوبین قالب وبلاگتون رو اگه می شه عوض کنین